
En patois de la Margeride et en phonétique, une histoire par mois.
Aquelo dé décembré.
En d'aquel moumèn les éfons durmion soubèn din lou mèmo leï. Y abio belco d'éfons et pa prou de chiombros...
Lou pitouo coujiabo amé l'ina et l'empachabo de durmi, l'i pousabo cado bespré dé questious et dé questious...
"Aprèn mé acouo, aprèn mé isouo..."
En bespré lou bel l'i faï:
"Bouto ta testo sous lou dra, té boou aprèné à dabina."
Lou pitouo bouto la testo sous lou dra et la rassouort bitamèn.
"Puto, as bechina!"
"As dabina!" li raspouon lou bel.
La prémèïro dé l'on noou...
Baptisto es èn bièl garçou èn paou falè.
En jiour qu'o èna bacho magaouto, faï béni lou guérichur.
Lou guérichur èxamino la bestio peï li parlo a l'ourélio.
-Saï qué bous couprèn? li damondo Baptisto.
La bacho bromo.
-Sé mé coumprèn? M'o raspoundu!
-Et dé qué bous o di?
-M'o di qué sé manjiabo en pou maï sè pourtario meï.
Peï lou guérichur baï beïrè les pouors qué se metoun a jingla.
-Dé qué disoun? damondo Baptisto.
-Disoun qué lès pourios téné èn paou pu proprès.
Adounco lou guérichur beï la chiabro.
-Chiabrèto! faï lou guérichur.
Et moun Baptisto:
-L'escouta pas, mouchu lou guérichur, aquelo di pas qué dé mesounjios!
Aquello dé fébrio.
Jian o pouda èn fraïssé maï y o prou pati...
Dabalo de l'abré et s'abiso qué o quita la bronchio la pu naouto...
"A couo la fou trop maou, ti cha tourna!"
Tourno mounta à l'abré, arribo à la chimo, monquo soun cop et sé trobo penjia din lou bidé, arruka à la broncho pré sas bretellos....
"Sé aquello puto de broncho péto, mè massacré soubré la pared i pè de l'abré!"
Et d'appella...
"Y o cooucus? Y o cooucus?"
Y o pas dendus et la broncho o craqua.
Jian débito èn "je vous salue", tourno appela " y o cooucus? Y o cooucus?" quand èntèn ena bouès:
"Desfaï tas bretellos, Jian, qué té faras maou à l'échino. Té boou ajuda. Bas a la messo cado duminchi, fas tas pachios, té boou pas abandouna. Eï embouya toun anji gardièn i pè de l'abré, t'ataparo din ses brases quand capusaras."
Et moun Jian dé crida:
"Y o cooucus maï?"
Aquello dé mars.
La bièlio Lalie bè dé mouri. En diablé sé n'iabio un. Couo bouyo pas èn cop de fujil.
O atapa èn cop de pè de l'èguo èn anèn apastura les lapins.
Lou jiour de soun èntaramèn souor de moundé de pertou.
La lièso es pa prou belo maï sé né monquo.
Lou lendémo, lou Pièrré atapo lou Léon.
-Dijio, té bogué damanda ticon.Ta bello méro éro ena garco fenido, préqué y abio ton de moundé a soun entaramèn?
-Eroun benus m'achata l'èguo... li raspouon lou Léon.
Aquello d'abria.
Lou cura de sainto-Fério o èntèndu diré qué lou bièl Baptisto sébantabo d'èstré ana èn ènfer et d'èstrè tourna bénu a la bido. Rabénéji a couo sé di...
"Té lou cha ana trouba, couo pouo pas dura... "sé di lou cura.
Li baï.
-Dé qué couontès qué chios ana èn enfer et tourna bénu? Shios nechi?
-A couos la bérita mouchu lou cura.
-As cujia mouri mais shios guéri, shios pas lou prémio et puleou qué dé diré dé néchijis farios bièn dé ramerchia lou bouon Diou.
-Shui ana en enfer mouchu lou cura et couos terrible. Li tournaréi pas.
-Té crésé pas mais s'ères ana en enfer coumo disès, ourios bis cooucus de counnissènso. As bis cooucus?
-Eï pas bis dendus de counnissenso.
-Et as parè entendu dire?
-Eï bé entendu diré ticon mouchu lou cura mais bous ou pouodé pa diré, a couo bous fario trop de péno.
-Dé kas entendu diré?
-Et bé en jiour es arriba en foutra de diablé amé dé grossos bonos, rouji dé feguro, amé ena fourcho et m'o foutu en bouon cop de pè i kio en cridèn: lebo té d'aqui noun dé Diou ka couos la placo di cura dé Sainto-Ferio!
Aquello de maï.
Desèmpei qué soun homé es mouort, la bièlio Lalie pèr la testo. En jiour qu’ amasso las truflos, né prèn douos din sas mos et sé biro bèï sa bejino:
-On dirio las colhas dé moun paouré Pièrré...
-Sai qué éroun pa to grossos, Lalie ? li fai l’aoutro.
-To grossos, nou, mais to salos oï!
Aquello di mès dé juèn.
Pièrrè bo moustra a sa fenno soun bilatchi dè nissènso.
"Besès, aqui l'ousta dè mes parèns."
"A couos dinc aquel pra qué jiougabion i baloun."
"A couos dinc aquel abré qué eï fa l'amour pri premio cop."
"As fa l'amour dinc en abré lou premio cop?" li damondo sa fenno.
"Oï maï a couèro pas coumodé. E pré tout arrenjia tout a mèn cop abèn bis sa mèro i pè de l'abré!"
"Et dé co di?"
"O di bèèèè"
Aquello de juli.
Baptisto sè prèmèno quand béï èn homé biouré i riou.
Li créido: "Bous cha pas biouré aqui, l'aiguo es pa poutablo!"
L'homé lébo la testo:
"Je ne comprends pas votre patois, Monsieur. Je suis Gardois"..
Et baptisto: " Je disais: buvez doucement, l'eau est fraîche."
Aquello di mès d'aous.
Baptisto blaguo amé soun béji.
-Té disé qué ma fènno es pas fino. Es bestio coum' en asé !
-Mé semblo pas to bestio cacouo, paousoli ena dabinetto, biras bé...
-Ena dabinetto ? Cana dabinetto ?
-Tè, bè Jian qué passo, anèn n'y pousa uno. Li damondo : Jian, couos l'éfon dé ta mèro et dé toun pèro son èstrè toun fraire ou ta souoré. Ka a couos ?
-Et be a couos iou, raspouon Jian.
Baptisto paouso la dabinetto à sa fenno et guelo li faï :
-Fou mé la pès amé tas dabinettos, eï dé trabal !
Mais baï pousa la dabinetto à sa souoré qué habito lou bilatji.
Lou lendemo dï à Baptisto ko la raspouonso dé la dabinetto.
-Kouos ma souoré, Céchilo.
-Li shios pas ma paouro, li faï Baptisto, a couos Jian...
(Editeur visuel, html ou ancien: même combat! Galère!!!!)
Si vous connaissez une histoire en patois, envoyez-la moi. J'aimerais faire un spectacle où je raconterais les blagues qui ont fait rire nos grands-pères. Je vous remercie.
C'est des histoires qu'il faut manger sur l'arbre... En français elles n'ont pas la même saveur. Maintenant si vous voulez la traduction, contactez-moi....
